Geachte heer M. / Herman Koch

Ik weet niet wat het is met Herman Koch, het verhaal is interessant, het is in een leuke vorm gegoten, het krijgt goede recensies en toch word ik er niet blij van. Het heeft iets met zijn schrijfstijl te maken, ik word er kriegel van, ik kan niet eens goed uitleggen waarom, het heeft denk ik met de lengte van de zinnen te maken, het ritme dat erin zit, het irriteert me, het leest knauwerig. Jammer want zoals gezegd, het verhaal van Geachte heer M. is interessant en de gekozen vorm (het is geschreven vanuit verschillende personages, maar vooral in brieven gericht aan heer M) maakte mij heel benieuwd.

Facebook foto's_HermanKoch

Ik houd ervan als verhalen vanuit verschillende invalshoeken verteld worden, toen ik hoorde dat dit bij Geachte heer M. ook het geval was maakte dat ik dacht dat dit boek een kanshebber zou kunnen zijn voor mijn NS publieksjurystem. Maar helaas, het mocht niet zo zijn. Het is simpelweg geen boek voor mij door de stijl van de auteur. Ter vergelijk heb ik Het Diner er even bij gepakt, maar daar had én heb ik hetzelfde gevoel van irritatie bij. Maar als jij dat niet hebt, dan denk ik dat dit toch een aanrader is.

Het gaat over de schrijver M., een jaar of 30 geleden heeft hij een bestseller geschreven over een verdwenen leraar. Het “waargebeurde” verhaal waarop hij zijn boek heeft gebaseerd is nooit opgehelderd, de leraar is nooit gevonden. Het boek van M. suggereerde dat de leraar vermoord was door de leerlingen die hem het laatst hebben gezien, een 17-jarige scholiere waarmee hij een affaire had gehad en haar nieuwe vriendje. Sindsdien is M. een gevierd schrijver, al heeft hij nooit meer zo’n bestseller geschreven als dat over de verdwenen leraar. Eigenlijk is hij op z’n retour en alleen nog bekend bij mensen van zijn eigen leeftijd en ouder, maar dat wil hij liever niet toegeven. De briefschrijver is zijn onderbuurman, deze heeft duidelijk nog een appeltje te schillen met M. en het hoe, wat en waarom wordt langzaam duidelijk. Het einde vond ik onbevredigend, ik blijf nog met vragen zitten, maar als ik die hier benoem verklap ik te veel.

Wat vond jij ervan? Herken je mijn aversie tegen Koch’s schrijfstijl? En heb jij nog losse eindjes, op is alles op zijn plaats gevallen?

Dit was het zesde en laatste boek dat ik las in het kader van de NS Publieksprijs. Ik hoop dat je het leuk vond om mijn boekbesprekingen te lezen en dat ik volgend jaar weer kernjurylid mag zijn, het bevalt me wel ;-). Heb je eigenlijk al gestemd? Zo niet, dat kan hier: https://nspublieksprijs.nl/jurylid/CPFB8J

Bladzijde 26, zin 1: “Van wie?”

Geachte heer M. / Herman Koch / Ambo | Anthos / 2014

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s