Review: De majoor en mevrouw Ali | Helen Simonson

Bladzijde 26, zin 1: ‘Ik sta werkelijk bij u in het krijt,’ zei hij.

De majoor en mevrouw Ali | Helen Simonson | Review | Bladzijde26

Dit boek kwam ik voor het eerst tegen op het blog van Amberlinde The Tale of the Lime Tree. Zij was enthousiast, noemde het “great literature” als in onderhoudend, lief en charmant, dat klonk verleidelijk en dus ging het boek op mijn noglezenlijstje. 

Waar gaat het over?
Majoor Pettigrew is een beetje ouderwetse Engelse gentleman, hij wordt graag majoor genoemd en hecht erg aan goede manieren. Als zijn broer sterft blijkt hij daar toch meer ontdaan van dan verwacht en dan stapt mevrouw Ali in zijn leven. Hij kent haar al, hij haalt immers ook wel eens boodschappen in haar winkeltje, maar verder dan dat gaat hun relatie niet. Het blijkt wel te klikken en voorzichtig sluiten ze vriendschap.

Intussen staan er allerlei veranderingen op het spel waar de majoor eigenlijk niet zo heel erg op zit te wachten. Hij heeft liever dat alles gewoon bij het oude blijft. Dat zijn yuppige en geldbeluste zoon met zijn Amerikaanse verloofde een cottage in de buurt wil kopen en dat ze op de golfclub een themafeest organiseren vindt hij bijvoorbeeld maar niets.

Ook wordt de majoor door zijn vriendschap met mevrouw Ali geconfronteerd met een aspect van de maatschappij waar hij tot voor kort nooit over nagedacht heeft, namelijk discriminatie. Het stuit hem zeer tegen de borst, maar tegelijkertijd weet hij dat hij zich er zelf ook schuldig aan heeft gemaakt, onbewust misschien, maar toch…

Wat vind ik ervan?
Ik ben het helemaal met Amberlinde eens, wat een heerlijk, lief en charmant boek. Op de cover zit een sticker: ‘Ik hou van majoor Pettigrew.’ Sophie Dahl.  en ik ben dat ook een beetje gaan doen, houden van majoor Pettigrew. Wat een lieve, intelligente en charmante man, en dan mevrouw Ali, hoe wijs en hoe sterk. Fijne, sympathieke hoofdpersonen dus en ook een fijne schrijfstijl en een leuk, verrassend plot, wat wil je nog meer. Een zalig boek voor op vakantie of een regenachtige zondagmiddag, met een glimlach om je lippen even lekker wegzwijmelen, ik zou het zo weer doen.

Tot slot nog Amberlinde’s review (in het engels), vrolijke cover heeft haar exemplaar, niet?

Ik zit me trouwens af te vragen of er nog meer boeken zijn met een oude man of oude vrouw in de hoofdrol. Ja natuurlijk, de Honderdjarige man enz en De reis van Harold Fry, maar zijn er nog meer? Ik vind het eigenlijk wel leuk om dat soort boeken te lezen, omdat die oude mannen (en vrouwen) altijd iets wijs en liefs over zich hebben dat me doet glimlachen.

Hebben jullie dus nog tips?

Challenge-updates:
Boek 37/53 #boekperweek

Volgende review (as dinsdag): Het verloren schaap | Haruki Murakami

De majoor en mevrouw Ali (Major Pettigrew’s last stand) | Helen Simonson (Vertaling: Linda Broeder)| Mouria 2010 |

Advertenties

7 gedachtes over “Review: De majoor en mevrouw Ali | Helen Simonson

  1. Jaa, dat was een leuk boek! Je hebt nog de boeken van Catharina Ingelman-Sundberg: ‘Je geld of je leven’ en ‘oma doet het weer’. Ik heb ze zelf (nog) niet gelezen maar ze schijnen erg leuk te zijn – een beetje à la de 100 jarige als ik het goed heb begrepen!

  2. Ik kom weleens ouderen tegen, bijvoorbeeld in ‘Tijgers in de nacht’ van Fiona McFarlane en ‘De buitenkant van meneer Jules’ en ‘Reiskoorts’ van Diane Broeckhoven. En wat dacht je van het bekende prachtige boek Hersenschimmen van Bernlef.

    1. Die Diane Broeckhoven tipte je me laatst ook al, die gaat mee bij mijn volgende biebbezoek. En Bernlef ook, schandalig dat ik daar nog nooit iets van gelezen heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s