Review: Eilanders | Susan Fletcher

 Bladzijde 26, zin 1: “Ian vloekt.”

Eilanders | Susan FletcherDoor Elly’s Choice kwam dit boek op mijn e-reader terecht en Sue gaf ik de comments bij mijn Ik ga op vakantie en neem mee-blog aan dat zij er nieuwsgierig naar was. Ik weet niet of ik het anders zomaar had gelezen, maar ik ben zo blij dat ik het wel heb gedaan! 5 hartjes krijgt het van mij, omdat het zo heel mooi en bijzonder is.

Waar gaat het over?

Op het eiland Parla spoelt een man aan, hij leeft nog maar zegt zijn geheugen verloren te zijn. Al gauw gaan er op Parla allerlei geruchten rond, het vreemdste en hardnekkigste is wel dat de man de visman uit het oude volksverhaal zou zijn. Zijn verblijf op het eiland raakt de bewoners. Vier jaar geleden is één van hen bij een reddingsactie vermist geraakt, zijn lichaam is nooit gevonden. De komst van de visman lijkt een rol te spelen in het verwerkingsproces en brengt de bewoners dichterbij elkaar.

Wat vind ik ervan?

Vanaf de eerste bladzijde werd ik door deze roman gegrepen, het taalgebruik is zo fijnzinnig en lichtvoetig dat het me deed glimlachen. Het verhaal is origineel, hoopvol en vol mooie wijsheden. Een echt pareltje.

Ik houd van dit soort boeken, met voorin (of achterin) een stamboom om de familierelaties inzichtelijk te maken, een afgebakende omgeving, een tikje mysterie en veel personages en perspectieven. Het wisselen tussen die personages brengt een extra dynamiek die ik altijd heel plezierig vind. Sommigen vinden het ingewikkeld, maar ik vind het heel fijn lezen, hoe meer, hoe beter (nou ja, er zijn natuurlijk grenzen).

Het verhaal vond ik ook erg fijn, het is lief zonder suikerzoet te zijn. En hoewel het verhaal een beetje kabbelt door het lieflijke taalgebruik, boeide het me buitengewoon. Het willen weten hoe het precies zit met die visman blijkt een onweerstaanbare drang om verder te lezen, maar zo zijn er meer, want wat is er nou gebeurt met Tom en wat is er met Leah aan de hand?

Dit is zo’n boek dat ik zeker vaker ga lezen, gewoon om er nogmaals van te genieten. Heerlijk! Ook gaat Susan Fletcher als auteur op mijn noglezenlijst want ik ben nu ook erg nieuwsgierig naar haar andere boeken.

Lees jij liever een boek met één centrale hoofdpersoon of houd jij ook van een wisselend perspectief?

Challenge-updates:

Boek 54/53 #boekperweek

Volgende review (as donderdag): De gloriejaren van Walter Gom | Marcel Vaarmeijer

Eilanders | Susan FletcherEilanders (The silver dark sea)
Susan Fletcher (Vertaling: Caecile de Hoog)
Ambo|Anthos 2014
♥♥♥♥♥

Advertenties

3 gedachtes over “Review: Eilanders | Susan Fletcher

  1. Nu ik dit lees moet ik een beetje aan ‘De belofte van de zee’ van Francesco Zingoni denken. Dat vond ik een fijn boek, dus misschien waag ik me binnenkort ook aan ‘Eilanders’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s